Wraz z nadejściem października, miesiąca w szczególny sposób poświęconego modlitwie różańcowej, w naszej parafii dobiegły końca tegoroczne nabożeństwa fatimskie. Był to czas wspólnej modlitwy i refleksji nad orędziem, które Matka Boża skierowała do świata w Fatimie. Tegoroczne spotkania zakończyły się uroczystym nabożeństwem, które stanowiło podsumowanie wielomiesięcznych czuwań i zwieńczone zostało procesją ulicami naszego osiedla.
W ostatnim w tym roku nabożeństwie fatimskim, które odbyło się w naszym kościele, homilię wygłosił Ksiądz Proboszcz. Nawiązując do rozpoczętego miesiąca różańcowego, Ks. prał. Jan Biedroń przypomniał o sile i znaczeniu tej modlitwy w życiu każdego chrześcijanina. – Parę dni temu rozpoczął się październik, miesiąc poświęcony Matce Bożej Różańcowej. Dziś mieliśmy okazję, modlić się wraz z Różami różańcowymi, z całej diecezji w sanktuarium Pani Dzikowskiej w Tarnobrzegu. Teraz, przeżywamy ostatnie w tym roku nabożeństwo fatimskie w naszej parafii. Chcemy więc jeszcze raz uświadomić sobie, że Matka Boża prosi nas byśmy codziennie odmawiali różaniec, który jest lekarstwem I siłą.
Następnie Ks. prał. Jan Biedroń wskazał na historyczne znaki potwierdzające wartość i skuteczność różańca, zwłaszcza w kontekście objawień. – Śledząc wielowiekowe dzieje modlitwy różańcowej nie sposób nie zauważyć znaków, którymi Boża Opatrzność potwierdzała jej wartość i skuteczność. Do najbardziej wymownych znaków danych nam przez Opatrzność należą objawienia Matki Najświętszej. Podczas wszystkich objawień w Fatimie, Matka Boża prosiła dzieci, aby codziennie odmawiały różaniec. Polecała im też intencje, w jakich miały się modlić, a dotyczyły one spraw najważniejszych: pokoju na świecie, rychłego zakończenia wojny, zadośćuczynienia za grzechy i nawrócenia grzeszników.
Ksiądz Proboszcz podkreślił, że intencje z Fatimy pozostają niezwykle aktualne, a Maryja uzależniała spełnienie próśb od gorliwości w modlitwie. – Czyż i dzisiaj te intencje, nie są nam bliskie i aktualne? Kiedy dzieci w Fatimie zwracały się do Matki Bożej z licznymi prośbami przekazanymi im przez różne osoby, w każdym przypadku Maryja uzależniała ich spełnienie od gorliwego odmawiania różańca.
W kolejnej części homilii kaznodzieja zwrócił uwagę na to, że Matka Boża nie tylko zachęcała do modlitwy, ale również udzielała konkretnych wskazówek, jak należy ją odmawiać. – Maryja zachęcała do odmawiania różańca nie tylko swoim udziałem w tej modlitwie, ale także usilnym wołaniem: odmawiajcie różaniec. I to była Jej odpowiedź na każde zapytanie. Czy smutni będą pocieszeni? – odmawiajcie różaniec. Oto tam płacze żona i matka, bo mąż oddaje się pijaństwu, gdzie szukać na to ratunku?, odmawiajcie różaniec. (…) W swoich objawieniach Matka Boża nie tylko budziła zapał do modlitwy różańcowej, ale również udziela ważnych pouczeń dotyczących sposobu jej odmawiania. Bernadetta w jednej ze swoich wizji usłyszała: Gdy odmawiasz różaniec, patrz zawsze na Mnie. Maryja chce również, aby każdy modlił się na swoim różańcu i był do niego przywiązany.
Na zakończenie homilii Ksiądz Proboszcz przywołał główny cel objawień fatimskich, podsumowując je zachętą Świętego Jana Pawła II. – Oznajmiając cel swoich objawień w Fatimie powiedziała: Przybyłam, by napomnieć wiernych do odmiany życia, aby nie zasmucali grzechami swymi Zbawiciela, który jest tak bardzo obrażany; aby odmawiali różaniec i czynili pokutę za grzechy. (…) Św. Jan Paweł II zwracał się do wszystkich: Modlitwa różańcowa jest tak łatwa, a równocześnie tak bogata i zasługuje, by wspólnota chrześcijańska ponownie ją odkryła.
Po zakończonej liturgii, z kościoła wyruszyła procesja fatimska. Figura Matki Bożej, niesiona na ramionach mężczyzn, została oświetlona blaskiem świec trzymanych oraz licznie zgromadzonych parafian. Idąc ulicami serbinowskiego osiedla, wspólnie odmawialiśmy różaniec, powierzając Maryi nasze rodziny, parafię i wszystkie trudne sprawy współczesnego świata.
Zwieńczeniem całego nabożeństwa była modlitwa w kaplicy Wieczystej Adoracji. Tam przed wystawionym Najświętszym Sakramentem, pozostawiliśmy Matce Bożej nasze intencje, dziękując za miniony czas modlitwy i prosząc o Jej nieustanną opiekę.
