W Niedzielę Wielkanocną wierni wzięli udział w porannej mszy rezurekcyjnej, którą poprzedziła procesja ulicami osiedla Serbinów. Wspólne przejście i modlitwa rozpoczęły tegoroczne obchody zmartwychwstania Pańskiego w naszej wspólnocie.
Wydarzenie rozpoczęło się o godzinie 6:00. Przy dźwięku kościelnych dzwonów i śpiewie licznie zgromadzeni mieszkańcy przeszli w procesji ulicami serbinowskiego osiedla. Na zakończenie tej części, tuż przed błogosławieństwem Najświętszym Sakramentem, odśpiewano hymn „Ciebie Boga wysławiamy”. Następnie rozpoczęła się msza święta. Liturgii przewodniczył Ks. prał. Jan Biedroń, który również wygłosił do zebranych homilię.
Ksiądz Proboszcz rozpoczął homilię od przypomnienia, że Bóg kieruje swoje zaproszenie do każdego człowieka, niezależnie od jego dotychczasowej drogi. „Przeżyć swoje życie i dzisiaj, w kontekście zmartwychwstania naszego Pana, potrzeba, abyśmy wszyscy zrozumieli, że jesteśmy wielcy w oczach Pana Boga. Nie ma tych gorszych, tych, którzy może są letni bądź wątpiący i już przez jakiś czas zapomnieli o Kościele, a dzisiaj pragną przyjść, bo usłyszeli bijące dzwony i pieśni wielkanocne. Ciebie również dzisiaj zaprasza Zmartwychwstały, bo chce pokazać, że z takiego materiału, jakim każdy z nas jest, potrafi wyrzeźbić piękno duchowe każdego z nas; jedyny warunek – dać się poprowadzić.”
Następnie kaznodzieja przywołał historię powstawania słynnej rzeźby Michała Anioła, aby zobrazować, w jaki sposób Bóg potrafi zmienić ludzkie życie. „Rzeźbiarz z Florencji, obrabiał kiedyś duży kawałek marmuru. Marmur to materiał twardy. W końcu zniechęcony stwierdził: nie potrafię nic z tego wyrzeźbić. Inni, patrząc na ten kawał marmuru, podjęli również próbę, ale po pewnym czasie zniechęceni odrzucili ten kamień. Trafił on na zwały, stos gruzu. Pewnego dnia przechodził obok tego gruzu i odłożonego kamienia marmuru Michał Anioł. Kazał przynieść do swojej pracowni ten kamień, zaczął w nim rzeźbić i z tego, wydawałoby się, bezwartościowego kamienia wyrzeźbił jedno z najwybitniejszych dzieł sztuki – posąg Dawida. Takim rzeźbiarzem naszego życia jest Pan i nawet z opornego kamienia, opornego człowieka, opornego chrześcijanina może wyrzeźbić pięknego człowieka.”
Na koniec Ks. prał. Jan Biedroń podkreślił, że wiara uwalnia nas od lęku przed śmiercią i wzywa do dzielenia się tą wiadomością z innymi. „Nigdy nie jest za późno, dlatego spróbujmy poddać się temu Rzeźbiarzowi i nie mówmy: ja jestem lepszy od innych, bo i ja potrzebuję, aby Chrystus mnie rzeźbił. Zmartwychwstaniem pokazuje, że po to, aby być pięknym, żeby swojego życia nie zmarnować, bo widzimy te dwie sytuacje skrajne: ciemność i grób, i zmartwychwstanie. Wszyscy jesteśmy powołani do zmartwychwstania. Gdyby Chrystus nie zmartwychwstał, możemy sobie wyobrazić, jak tragicznym byłby los człowieka. Grób stałby się dla człowieka dramatem, lękiem, a przecież jak lękamy się śmierci, grobu, i byłaby to wielka, wielka tragedia. Ale skoro Chrystus zmartwychwstał i powiedział: »Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem, każdy, kto żyje i wierzy we mnie, będzie miał życie wieczne«, możemy być przekonani, że w kontekście tego zmartwychwstania my również zmartwychwstaniemy. (…) Dlatego chcemy dzisiaj za tę miłość Chrystusa dziękować, chcemy prosić, abyśmy sami ożywili w sobie wiarę w zmartwychwstanie, a równocześnie nie zatrzymywali tego przekonania tylko i wyłącznie dla siebie, ale byli apostołami, głosicielami Dobrej Nowiny.”
Po zakończeniu liturgii eucharystycznej Ksiądz Proboszcz złożył wszystkim obecnym parafianom oraz gościom życzenia wielkanocne i udzielił zgromadzonym uroczystego błogosławieństwa.
