W sobotę, 5 kwietnia 2026 roku o godzinie 19:00, w parafii pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Tarnobrzegu odbyła się liturgia Wigilii Paschalnej.
Eucharystii przewodniczył ks. Maciej Charabin, a w modlitwie uczestniczył również Ks. prał. Jan Biedroń oraz licznie zgromadzeni parafianie. Liturgia rozpoczęła się przed kościołem od obrzędu poświęcenia ognia i zapalenia paschału, z którym następnie wniesiono światło do ciemnej świątyni. Po odśpiewaniu Orędzia Wielkanocnego przez Ks. Rafała Chodę wierni wysłuchali rozbudowanej Liturgii Słowa, przypominającej historię zbawienia od stworzenia świata, przez wyjście Izraelitów z Egiptu, aż po obietnice Nowego Przymierza. Następnie miała miejsce Liturgia Chrzcielna, podczas której zgromadzeni odnowili swoje przyrzeczenia z dnia chrztu. Całość zwieńczyła Liturgia Eucharystyczna. Homilię wygłosił ks. Maciej Charabin.
Zwracając uwagę na naszą ludzką słabość, kaznodzieja wyjaśnił różnicę między powierzchowną poprawą a prawdziwą przemianą. „Zastanawialiście się kiedyś, dlaczego tak często przegrywamy z naszymi własnymi słabościami? W momentach kryzysu, życiowego wypalenia czy moralnego upadku, chwytamy się przeróżnych ludzkich metod. Sięgamy po poradniki, wprowadzamy drobne korekty, próbujemy samodoskonalenia. Trochę lepsza dieta, trochę więcej asertywności, odrobinę mocniejsze postanowienia poprawy na nowy miesiąc. Ale spójrzmy prawdzie w oczy – wobec głębokiego pęknięcia, jakie w naszym sercu wywołał grzech, te wszystkie naturalne mechanizmy naprawcze przypominają przyklejanie małego plastra na otwarte złamanie. Dzisiejsza, najświętsza noc w roku – Wigilia Paschalna – nie jest po to, by celebrować ulepszanie starego świata. Bóg nie jest rzemieślnikiem, który ceruje to, co podarte. Bóg jest Stwórcą, który stwarza wszystko na nowo z niczego.”
Odnosząc się do lokalnej historii Jeziora Tarnobrzeskiego, kapłan zobrazował, jak Bóg wyprowadza wielkie dobro z grzechu. „Aby to zrozumieć, wyobraźmy sobie historię, która wydarzyła się tuż obok nas, w okolicach Tarnobrzega. Przez prawie trzy dekady w tamtejszej kopalni w Machowie wydobywano siarkę. Inwazyjna metoda wyrwała z ziemi miliony ton surowca, pozostawiając po sobie – wielką, jałową wyrwę w ziemi. Toksyczną pustynię pozbawioną życia. To bardzo trafny obraz naszej duszy po ciężkim grzechu. Żaden człowiek nie potrafiłby tam po prostu »posadzić drzew«, żeby od razu zrobiło się ładniej. Wymagało to ogromnej pracy i lat zalewania tego wyrobiska czystymi wodami Wisły. I co mamy dzisiaj? Jezioro Tarnobrzeskie. Miejsce, które było synonimem zniszczenia, stało się głębokim zbiornikiem o pierwszej klasie czystości wody. Życie wróciło tam ze zdwojoną siłą. To jest właśnie to felix culpa – »szczęśliwa wina« w praktyce!”
Na zakończenie ksiądz zachęcił zgromadzonych do całkowitego zaufania stwórczej sile Boga. „Bracia i Siostry, spójrzmy dziś na siebie w świetle Paschału. Jeśli czujesz się uwikłany w sieć zniewoleń, jeśli twoje relacje przypominają zrujnowany krajobraz, a na dnie duszy czujesz beznadzieję. Bóg nie prosi cię dzisiaj, żebyś wziął się w garść i próbował zasypać ten dół własnymi siłami. Zdejmij z siebie ten nieludzki ciężar naprawiania samego siebie. Zamiast tego, stań dzisiaj świadomie przed pustym grobem. Pozwól sobie na zaufanie. Pozwól, aby Duch Święty zalał twoje ruiny krystaliczną wodą Jego przebaczenia. Nie bój się strażników swoich dawnych grzechów i lęków – w świetle zmartwychwstania Chrystusa oni stają się całkowicie bezsilni. Przestańmy cerować nasze stare, podarte życie. Zaufajmy stwórczej sile Boga, który nie naprawia, ale wskrzesza z martwych.”
Osoby, które nie mogły uczestniczyć w liturgii osobiście, mogą obejrzeć retransmisję wydarzenia, która jest dostępna na kanale KTV Serbinów.
Foto. Mirosław Sałek
